اقیانوس‌های زمین
بیش از ۷۱ درصد سطح کره زمین را آب پوشانده است. دانشمندان اقیانوس‌های جهان را به پنج بخش اصلی تقسیم می‌کنند: اقیانوس آرام، اطلس، هند، منجمد شمالی و منجمد جنوبی. این اقیانوس‌ها نقش بسیار مهمی در تنظیم دمای زمین، تولید اکسیژن و چرخه آب دارند.
عمیق‌ترین نقطه اقیانوس
عمیق‌ترین بخش شناخته‌شده اقیانوس، گودال چلنجر در گودال ماریانا است که حدود ۱۰٬۹۳۵ متر عمق دارد. فشار آب در این نقطه بیش از هزار برابر فشار جو در سطح زمین است و تنها تعداد کمی زیردریایی توانسته‌اند به آن برسند.
موجودات اعماق دریا
در اعماق اقیانوس، نور خورشید وجود ندارد؛ اما موجوداتی مانند ماهی فانوسی، اختاپوس غول‌پیکر و عروس‌های دریایی با تولید نور طبیعی یا زیست‌تابی (Bioluminescence) در تاریکی زندگی می‌کنند. بسیاری از این گونه‌ها هنوز به‌طور کامل مطالعه نشده‌اند.
صخره‌های مرجانی
صخره‌های مرجانی کمتر از یک درصد بستر اقیانوس‌ها را تشکیل می‌دهند، اما محل زندگی حدود ۲۵ درصد از گونه‌های دریایی هستند. افزایش دمای آب و آلودگی محیط زیست از مهم‌ترین تهدیدهای این اکوسیستم ارزشمند به شمار می‌روند.
اکتشاف اعماق اقیانوس
امروزه دانشمندان با استفاده از زیردریایی‌های تحقیقاتی، ربات‌های خودکار و فناوری سونار در حال نقشه‌برداری از کف اقیانوس‌ها هستند. هنوز بخش بزرگی از اعماق دریا ناشناخته باقی مانده و هر سال گونه‌های جدیدی از موجودات دریایی کشف می‌شوند.
نقش اقیانوس‌ها در آب‌وهوا
اقیانوس‌ها بزرگ‌ترین مخزن گرمای زمین هستند. جریان‌های اقیانوسی گرما را در سراسر سیاره جابه‌جا می‌کنند و بر آب‌وهوا، بارندگی و حتی کشاورزی تأثیر مستقیم دارند. همچنین بخش بزرگی از اکسیژن مورد نیاز زمین توسط جلبک‌های میکروسکوپی اقیانوسی تولید می‌شود.